Het heeft soms wel eens wat voordelen als je onverwacht een middagje vrij bent van school. Niet alleen omdat het de laatste dag van de week is en het weekend dan langer duurt, maar ook omdat je dan ineens gebeurtenissen bij je thuis ontdekt waar je anders nooit achterkomt. Eenmaal thuis gekomen gooi ik mijn boeken op het burootje en laat me lekker op bed ploffen. Ik probeer mijn ogen dicht te doen maar hoor geluiden uit de kamer van J. komen. Pretgeluiden en ook praten. Ik loop naar zijn kamertje en doe de deur open. Daar zitten ze: J. en een ventje die ik niet ken.

"Wie is dat?"

"Dat is mijn vriendje."

"Ja. Dat snap ik ook wel. Hij is niet mijn moeder. Hoe heet hij?"

"Eh...Ruud."

"Hi Ruud."

Ik kijk hem onderzoekend aan. Het ventje is knap. Tenger van postuur, blond haar en lekker veel sproetjes. Hij is verlegen en weet zich duidelijk geen houding te geven. Hij staart wat voor zich uit zonder mij aan te kijken.

"Wat zijn jullie aan het doen?"

"We spelen detective. Daar krijg ik voor betaald. Ik doe geheim werk."

"Maar wat doet die handdoek daar? Het lijkt wel of hij een schort draagt."

"Hij is een rijke vrouw die ik moet schaduwen."

"Ah."

"En we zitten nou in de auto en gaan een beetje rondrijden."

"Tuurlijk, dan kan je ze gelijk goed in de gaten houden."

"Nou, we gaan nou weer verder spelen. Dag."

Ik begrijp dat ik ongewenst ben en ga terug naar mijn eigen kamer. Achter me hoor ik een brrrrrrrrm brrrrrrrm geluid en hoe ze met hun stemmen piepende banden na doen. Ze lachen weer.

Een half uurtje later krijg ik dorst en besluit een glas melk in te schenken. In de keuken zie ik Ruud voor het raam staan. Hij is alleen en kijkt naar buiten.

"Hey, Ruud. Waar is mijn broertje?"

Hij zegt geen woord maar haalt zijn schouders op. Daarna hoor ik een gniffelend geluid onder de tafel vandaan komen.

"Oh, zit je daar?"

"Stil nou, je verziekt alles. Ruud is aan het winkelen en ik moet kijken of dat ze écht boodschappen gaat doen."

"Waaaaaah, ik heb je gezien," lacht het vriendje van J.

"Je hebt me niet gezien. Ik ben hier niet eens."

"Ik zie je toch?"

"Lul niet, dat komt door mijn broer. Die begint ineens te praten tegen me."

Ruud lacht en probeert weg te rennen. J. haalt een speelgoed pistool tevoorschijn en probeert de ontsnappingspoging te beletten.

"Blijf staan in naam der wet. Je bent mijn gevangene."

Zijn vriendje luistert niet. J. richt zijn wapen en laat een salvo schoten horen.

"Piew, piew, piew. Ja, jij bent geraakt. Je bent dood."

Ruud speelt een laatste krachtsinspanning, sleept zich voort naar de huiskamer en laat zich als een volleerde stervende man op de bank vallen. J. gaat naast Ruud zitten en kijkt of de 'rijke' vrouw echt dood is. Hij knikt goedkeurend.

"En nou mag ik ze verkrachten."

"Huh, verkrachten? Hoe kom je daar nu weer op?"

"Nou, ze is ook een hoertje en dan mag dat."

"Hoe verzin je dat allemaal in godsnaam?"

"Dat doen ze op teevee ook. Dat moet zo."

Ik begin zo hard te lachen dat zelfs de dode Ruud weer tot leven komt. Hij kijkt op.

"Dan doe je toch wat verkeerd."

"Wat dan?"

"Nou, je kan beter helemaal niemand doodmaken maar als het dan toch moet dan kan beter eerst iemand verkrachten voordat je ze neerschiet."

"Oh, ja. Dat is zo," antwoord hij serieus maar ook een beetje pissig.

"Nou moeten we het helemaal weer overdoen."

Ruud mengt zich ook in het gesprek.

"We kunnen toch net doen of ik nog leef."

"Dan zou ik je gemist hebben en ik mis nooit."

"Ahhhhhhhhhh, doe nou," zeurt Ruudje

"Nee, we gaan nog wel eens detective spelen als mijn broer er niet bij is. Die verziekt toch alles."

Hij kijkt me eventjes verwoestend aan.

"Kom Ruud, we gaan met de computer spelen."

Even later zijn ze weg en ik lach nog wat na om deze originele vorm van doktertje spelen.

Daarna zet ik de teevee aan, misschien kan ik er nog iets van leren.

Jatagan

Alle teksten ressorteren onder Jatagan©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend. De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.

Jatagan